هويت ديجيتال چيست و احراز آن

هويت ديجيتال يك مدرك الكترونيكي قابل استفاده مجدد براي اثبات هويت است كه توسط يك مرجع قابل اعتماد و با سطح اطمينان بالا صادر مي‌شود. مي‌توان اين مدرك را در يك كيف پول هوشمند بر روي دستگاه تلفن همراه خود ذخيره كرد و به صورت حضوري و آنلاين براي موارد مختلف در صنايع مختلف مورد استفاده قرار داد.
شناسه ديجيتال نسبت به نوع سنتي مدارك شناسايي (مانند گذرنامه يا كارت شناسايي)، امكان حفاظت از حريم خصوصي و حفاظت از اطلاعات را بسيار بهتر فراهم مي‌كند. زيرا رمزنگاري هويت ديجيتال ايمن است و به شما امكان مي‌دهد فقط داده‌هاي لازم را در اختيار بقيه قرار دهيد.
از اين رو كنترل و حفاظت از اطلاعات شخصي به مراتب ساده‌تر است. از طرفي نيز يك جزء كليدي براي احراز هويت ديجيتال اين است كه قابل استفاده مجدد است. امكان كنترل اين كه چه كسي آن را دارد و كجا به اشتراك گذاشته مي‌شود نيز از ديگر مزايايي است كه آينده هويت ديجيتال را روشن مي‌كند.
در نظر داشته باشيد كه به عنوان مثال زماني كه حساب بانكي باز مي‌كنيد، بايد اطلاعات شخصي خود را به صورت كامل به اشتراك بگذاريد. اين داده‌ها فراتر از آنچه در گواهينامه رانندگي شما درج شده است خواهد بود. تا جايي كه ممكن است حتي قبض آب و برق نيز براي اثبات محل اقامتتان از شما خواسته شود.
اما نكته اينجاست كه شناسه ديجيتال مي‌تواند همه اين داده‌ها و تأييد هويت را در خصوص همه سناريوها در خود داشته باشد. به اين ترتيب مي‌توان جزئياتي كه مورد نياز نيستند را خصوصي نگه داشت. از اين رو مي‌توان تا حد زيادي از كلاهبرداري و سرقت هويت نيز پيشگيري كرد.

تشخيص زنده بودن يعني چه؟

تشخيص زنده بودن در واقع استفاده از نرم‌افزاري است كه افراد زنده را از حملات جعل مانند عكس، ماسك، آواتار يا ويديو متمايز مي‌كند. تشخيص حمله ارائه اصطلاحي است كه براي اين قابليت به كار برده مي‌شود. اين اصطلاح در حالت كلي به پيشگيري از تقلب بيومتريك اشاره دارد. تشخيص زنده بودن عموماً براي تشخيص چهره مورد استفاده قرار مي‌گيرد و به سخت افزار خاصي مانند دوربين سه بعدي يا مادون قرمز نياز ندارد.
در ابن فناوري به جاي استفاده از سخت افزار خاص معمولا يك يا دو سلفي گرفته شده توسط دوربين استاندارد براي تشخيص زنده بودن به منظور تاييد زنده بودن، تجزيه و تحليل مي‌شود.
بدون تشخيص زنده بودن، يك كلاهبردار مي‌تواند از عكس، ويديو يا ماسك يك فرد براي جعل كردن و دسترسي غيرمجاز به حساب‌ها يا داده‌هاي آنها استفاده كند. بنابراين تشخيص زنده بودن عنصر ضروري يك برنامه كاربردي امن و قابل اعتماد است. متداول‌ترين روش براي مقابله با طيف گسترده‌اي از حملات ارائه، تحليل حركت و همچنين بهره‌گيري از هوش مصنوعي (AI) است.

كاربرد احراز هويت و مزاياي تاييد هويت آنلاين چيست؟

تاييد هويت آنلاين در وقت صرفه‌جويي مي‌كند. همانگونه كه مي‌دانيد معمولا در فرودگاه صفوف طولاني براي ثبت اطلاعات براي يك پرواز تشكيل مي‌شود. ثبت اطلاعات به صورت آنلاين و پيش از رسيدن به فرودگاه، زمان زيادي را نه تنها براي مسافر بلكه براي پرسنل شركت هواپيمايي، حفظ مي‌كند. البته اين تنها يك كاربرد احراز هويت آنلاين است. انجام اين كار به صورت آنلاين، براي آژانس هواپيمايي ارزان‌تر است. به همين دليل بسياري از آژانس‌هايي كه هزينه‌هاي كمي دريافت مي‌كنند، فرايند پذيرش را به صورت آنلاين انجام مي‌دهند. بنابراين اگر مسافر ترجيح دهد در فرودگاه پذيرش شود، از او هزينه دريافت مي‌كنند.
اگر همه افراد، داده‌هاي شخصي خود را به صورت آنلاين وارد كرده و كد QR ورود به هواپيما را دريافت كنند تا بعدا در فرودگاه اسكن شود، نيازي نخواهد بود شركت‌هاي هواپيمايي به پرسنلي كه در ميز پذيرش كار مي‌كنند حقوق بدهند و اين ميزها را از فرودگاه اجاره كنند.
محدوديت‌هاي كوويد ۱۹ هنوز در بسياري از كشورها وجود دارد و سويه‌هاي جديد ويروس كرونا همچنان پديدار مي‌شوند. بنابراين براي پيروي از قوانين موجود، پذيرش آنلاين مسافران كاري راحت‌تر و ايمن‌تر از اين است كه جلوي ميز پذيرش در فرودگاه، كنار شخص ديگري در صف بايستند. به علاوه، آژانس‌هاي هواپيمايي مي‌توانند براي صرفه‌جويي در وقت مسافر و پذيرش آنلاين آنها و آسانتر كردن تاييد هويت، به شركت‌هاي ثالث براي تاييد هويت مراجعه كنند كه مي‌توانند داده‌ها را از اسناد هويتي استخراج كنند.
داده‌هاي هويتي استخراج شده، مثلا نام و نام خانوادگي، تاريخ تولد، شماره شناسايي و … براي از پيش پر كردن فرم ثبت استفاده مي‌شود. از آنجا كه بخش زيادي از فرايند پذيرش آنلاين با استفاده از گوشي تلفن همراه انجام مي‌شود. فرم از پيش پر شده، ويژگي بسيار خوبي براي بهبود تجربه مشتري و افزايش نرخ تكميل رزرو پرواز است.

نقش احراز هويت يوآيدي در كاهش تقلب ديجيتال

با توجه به اين‌كه استفاده از اين سيستم منجر به افزايش تراكنش‌ها و فرآيندهاي آنلاين مي‌شود، امكان كلاهبرداري نيز به مراتب افزايش مي‌يابد. از اين رو اگر كسب‌وكارها تأييد هويت جامعي براي كاربران جديد نداشته باشند، علاوه بر اين‌كه خود را در معرض كلاهبرداري بيشتري قرار مي‌دهند، نرخ تبديل و پيشگيري از تقلب را نيز دچار آسيب مي‌كنند.
در حالت كلي راه‌هايي براي كاهش تقلب و در عين حال متعادل كردن تأثير اين سيستم احراز هويت بر تجربه كاربر و بودجه وجود دارد، اما چالش اصلي در انتخاب فرد مناسب براي ارائه اين محصول خواهد بود. مسئله اينجاست كه در بازار شلوغ ارائه دهندگان خدمات مختلف با قابليت‌هاي همپوشاني، سازمان‌ها انتخاب عرضه‌كنندگان مناسب را يك مسئله چالش برانگيز مي‌دانند.
شكست رايجي كه در بسياري از سازمان‌ها وجود دارد، عدم تعامل با همه ذينفعان داخلي مناسب براي ايجاد يك استراتژي در راستاي كاهش تقلب ديجيتال در سطح سازماني است. زيرا اين روش نيز بايد با الزامات تجاري سازمان همسو باشد.