هویت دیجیتال چیست و احراز آن

هویت دیجیتال یک مدرک الکترونیکی قابل استفاده مجدد برای اثبات هویت است که توسط یک مرجع قابل اعتماد و با سطح اطمینان بالا صادر می‌شود. می‌توان این مدرک را در یک کیف پول هوشمند بر روی دستگاه تلفن همراه خود ذخیره کرد و به صورت حضوری و آنلاین برای موارد مختلف در صنایع مختلف مورد استفاده قرار داد.
شناسه دیجیتال نسبت به نوع سنتی مدارک شناسایی (مانند گذرنامه یا کارت شناسایی)، امکان حفاظت از حریم خصوصی و حفاظت از اطلاعات را بسیار بهتر فراهم می‌کند. زیرا رمزنگاری هویت دیجیتال ایمن است و به شما امکان می‌دهد فقط داده‌های لازم را در اختیار بقیه قرار دهید.
از این رو کنترل و حفاظت از اطلاعات شخصی به مراتب ساده‌تر است. از طرفی نیز یک جزء کلیدی برای احراز هویت دیجیتال این است که قابل استفاده مجدد است. امکان کنترل این که چه کسی آن را دارد و کجا به اشتراک گذاشته می‌شود نیز از دیگر مزایایی است که آینده هویت دیجیتال را روشن می‌کند.
در نظر داشته باشید که به عنوان مثال زمانی که حساب بانکی باز می‌کنید، باید اطلاعات شخصی خود را به صورت کامل به اشتراک بگذارید. این داده‌ها فراتر از آنچه در گواهینامه رانندگی شما درج شده است خواهد بود. تا جایی که ممکن است حتی قبض آب و برق نیز برای اثبات محل اقامتتان از شما خواسته شود.
اما نکته اینجاست که شناسه دیجیتال می‌تواند همه این داده‌ها و تأیید هویت را در خصوص همه سناریوها در خود داشته باشد. به این ترتیب می‌توان جزئیاتی که مورد نیاز نیستند را خصوصی نگه داشت. از این رو می‌توان تا حد زیادی از کلاهبرداری و سرقت هویت نیز پیشگیری کرد.

تشخیص زنده بودن یعنی چه؟

تشخیص زنده بودن در واقع استفاده از نرم‌افزاری است که افراد زنده را از حملات جعل مانند عکس، ماسک، آواتار یا ویدیو متمایز می‌کند. تشخیص حمله ارائه اصطلاحی است که برای این قابلیت به کار برده می‌شود. این اصطلاح در حالت کلی به پیشگیری از تقلب بیومتریک اشاره دارد. تشخیص زنده بودن عموماً برای تشخیص چهره مورد استفاده قرار می‌گیرد و به سخت افزار خاصی مانند دوربین سه بعدی یا مادون قرمز نیاز ندارد.
در ابن فناوری به جای استفاده از سخت افزار خاص معمولا یک یا دو سلفی گرفته شده توسط دوربین استاندارد برای تشخیص زنده بودن به منظور تایید زنده بودن، تجزیه و تحلیل می‌شود.
بدون تشخیص زنده بودن، یک کلاهبردار می‌تواند از عکس، ویدیو یا ماسک یک فرد برای جعل کردن و دسترسی غیرمجاز به حساب‌ها یا داده‌های آنها استفاده کند. بنابراین تشخیص زنده بودن عنصر ضروری یک برنامه کاربردی امن و قابل اعتماد است. متداول‌ترین روش برای مقابله با طیف گسترده‌ای از حملات ارائه، تحلیل حرکت و همچنین بهره‌گیری از هوش مصنوعی (AI) است.

کاربرد احراز هویت و مزایای تایید هویت آنلاین چیست؟

تایید هویت آنلاین در وقت صرفه‌جویی می‌کند. همانگونه که می‌دانید معمولا در فرودگاه صفوف طولانی برای ثبت اطلاعات برای یک پرواز تشکیل می‌شود. ثبت اطلاعات به صورت آنلاین و پیش از رسیدن به فرودگاه، زمان زیادی را نه تنها برای مسافر بلکه برای پرسنل شرکت هواپیمایی، حفظ می‌کند. البته این تنها یک کاربرد احراز هویت آنلاین است. انجام این کار به صورت آنلاین، برای آژانس هواپیمایی ارزان‌تر است. به همین دلیل بسیاری از آژانس‌هایی که هزینه‌های کمی دریافت می‌کنند، فرایند پذیرش را به صورت آنلاین انجام می‌دهند. بنابراین اگر مسافر ترجیح دهد در فرودگاه پذیرش شود، از او هزینه دریافت می‌کنند.
اگر همه افراد، داده‌های شخصی خود را به صورت آنلاین وارد کرده و کد QR ورود به هواپیما را دریافت کنند تا بعدا در فرودگاه اسکن شود، نیازی نخواهد بود شرکت‌های هواپیمایی به پرسنلی که در میز پذیرش کار می‌کنند حقوق بدهند و این میزها را از فرودگاه اجاره کنند.
محدودیت‌های کووید ۱۹ هنوز در بسیاری از کشورها وجود دارد و سویه‌های جدید ویروس کرونا همچنان پدیدار می‌شوند. بنابراین برای پیروی از قوانین موجود، پذیرش آنلاین مسافران کاری راحت‌تر و ایمن‌تر از این است که جلوی میز پذیرش در فرودگاه، کنار شخص دیگری در صف بایستند. به علاوه، آژانس‌های هواپیمایی می‌توانند برای صرفه‌جویی در وقت مسافر و پذیرش آنلاین آنها و آسانتر کردن تایید هویت، به شرکت‌های ثالث برای تایید هویت مراجعه کنند که می‌توانند داده‌ها را از اسناد هویتی استخراج کنند.
داده‌های هویتی استخراج شده، مثلا نام و نام خانوادگی، تاریخ تولد، شماره شناسایی و … برای از پیش پر کردن فرم ثبت استفاده می‌شود. از آنجا که بخش زیادی از فرایند پذیرش آنلاین با استفاده از گوشی تلفن همراه انجام می‌شود. فرم از پیش پر شده، ویژگی بسیار خوبی برای بهبود تجربه مشتری و افزایش نرخ تکمیل رزرو پرواز است.

نقش احراز هویت یوآیدی در کاهش تقلب دیجیتال

با توجه به این‌که استفاده از این سیستم منجر به افزایش تراکنش‌ها و فرآیندهای آنلاین می‌شود، امکان کلاهبرداری نیز به مراتب افزایش می‌یابد. از این رو اگر کسب‌وکارها تأیید هویت جامعی برای کاربران جدید نداشته باشند، علاوه بر این‌که خود را در معرض کلاهبرداری بیشتری قرار می‌دهند، نرخ تبدیل و پیشگیری از تقلب را نیز دچار آسیب می‌کنند.
در حالت کلی راه‌هایی برای کاهش تقلب و در عین حال متعادل کردن تأثیر این سیستم احراز هویت بر تجربه کاربر و بودجه وجود دارد، اما چالش اصلی در انتخاب فرد مناسب برای ارائه این محصول خواهد بود. مسئله اینجاست که در بازار شلوغ ارائه دهندگان خدمات مختلف با قابلیت‌های همپوشانی، سازمان‌ها انتخاب عرضه‌کنندگان مناسب را یک مسئله چالش برانگیز می‌دانند.
شکست رایجی که در بسیاری از سازمان‌ها وجود دارد، عدم تعامل با همه ذینفعان داخلی مناسب برای ایجاد یک استراتژی در راستای کاهش تقلب دیجیتال در سطح سازمانی است. زیرا این روش نیز باید با الزامات تجاری سازمان همسو باشد.